«Այդ սերունդը, չնչին բացառութեամբ, ցայսօր էլ չունի կեանքի յստակ փիլիսոփայութիւն, փիլիսոփայական կուռ աշխարհայեցողութիւն, ու այդ իսկ պատճառով մեր հոգեւոր կեանքը շարունակում է մնալ քաոսային»(Նժդեհ):
ԽՍՀՄ փլուզումից հետո մեր հասարակությունը և մտավորականությունը հրաժարվել է մարքսիզմ–լենինիզմի նյութապաշտական–աթեիստական փիլիսոփայությունից և փոխարենը որևէ որոշակի փիլիսոփայություն չի որդեգրել ու «մեր հոգևոր կյանքը շարունակում է մնալ քաոսային»…
Հարց. Ինչպե՞ս եք պատկերացնում երկրում ստեղծված կործանարար քաոսի հաղթահարումը փիլիսոփայորեն ու գիտականորեն հիմնավորված գաղափարախոսության և արժեհամակարգի բացակայության պայմաններում։